الهه ناز

 

دوستي

 من گمان ميكردم دوستي همچون سروي سر سبز ،

چهار فصلش همه آراستگي است

من چه ميدانستم هيبت باد زمستاني هست

 من چه ميدانستم سبزه مي پژمرد از بي آبي

سبزه يخ مي زند از سردي دي

 من چه ميدانستم دل هر كس دل نيست

 قلبها صيغلي از آهن و سنگ

 قلبها بي خبر از عاطفه اند

 سخن از مهر من و جور تو نيست

 سخن از متلاشي شدن دوستي است

 و ...

عبث بودن پندار سرور آور مهر                                                                   

e

پيام هاي ديگران ()        link        پنجشنبه ۱٢ بهمن ،۱۳۸٥ - الهه بيون